Que nadie te sabe frebilmente llegando,
que nadie por un amor de urgencias te sabe que llegaste.
Que febril nadie te sabe llegando a un corazón cerrado por descanso.
Enloquecido por despropósitos te sabes,
te aúllas pidiendo respuestas a una pregunta
que aún no te sabe entonando interrogantes.
A punto ya del punto y final,
nadie te sabe autor de tu sangriento homicidio.
Manchados en sangre tus dedos no te saben.
Y en el punto y final a punto que está por concluirse,
no le sigue un secreto de sumario.
El caso ha sido sobreseído por el juzgado de guardia
y a la prensa del corazón todavía no le salen las cuentas,
como de cuentas no tiene noticia este corazón cosido a fogazos de bala.
martes, 2 de octubre de 2007
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

3 comentarios:
BONA Inspiracio de matinada,
QUE NO TE SABES, poema profundo cargado de enigmas
que tu te sabes.
Que uno no sabe, cuando no quiere saber y el saber esta en uno mismo
FELICITATS
OS vuelvo a mandar la pagina WEB de mi amigo Dionisio Cañas www.dionisiocanas2.com
Quim, he estat mirant la pàgina web del teu amic, hi han coses interesants, tot i que l'he mirada molt per sobre i fent una lectura en diagonal. Gràcies per tot!!!
Ah Señor Ramos ya era hora que sacara a relucir su potencial poético. Ya he dicho que posaba mi mirada en sus palabras esperando que recaigan paro poder intromete mi pluma irreverente. Sin embargo no encuentro indicios de recaída.
Publicar un comentario